Polipler

Düşük yaptıktan ve rahim filmi çekildikten sonra doktor kontrollerime düzenli bir şekilde gitmeye devam ediyordum. Doktorlar muayene sırasında rahim içinde polip olduğunu ama çok önemli bir şey olarak görmediklerinden üzerinde durmadıklarını söylüyorlardı. En son rahim filmimin çekilmesini isteyen doktorum bu polip’in düşük yapmama neden olabileceğini söyledi. Meğer polip’lerin rahim içinde nerede durdukları da büyük önem taşıyormuş. Tüplere yakın olan polip ya da polipler spermin yolunu tıkayabiliyormuş. Benimki gibi tam ortada duran polipler ise embriyonun yerleşimini engelleyebiliyormuş.

Doktorum bu polip nedeniyle rahmimin embriyoyu yabancı madde olarak kabul edip onu atmaya çalıştığı için bunun düşüğe neden olabilceğini ve en yakın zamanda onu almamız gerektiğini söyledi. Yapılacak işlemin adı histereskopik polip operasyonu  idi.İşlem için ilk adet kanamasından hemen birkaç gün sonrasına randevu ayarladı. İşlemin  regl olduktan hemen sonra yapılması isteniyor çünkü hem en iyi görüntü o dönemde alınıyor hem de olası bir gebelik ekarte ediliyormuş.

Randevu saatinde annem, babam ve eşim hastaneye gittik. Odaya aldılar, üstüme o mavi ameliyat kıyafetini giydirdiler.  Narkoz alacağım için annem çok tedirgindi. Benim de heyecanımı farkettiği için etrafımda pervaneydi. Bir süre sonra anestezi uzmanı geldi. Bir kaşık şurup içirdiler. Bu şurubun beni sakinleştirmesi gerekiyormuş ancak bende bir etkisi olduğunu düşünmüyordum. Asansörle ameliyathaneye indik. Ameliyathane öyle kalabalık geldi ki bir ara kendimi tutamayıp ne kadar kalabalık bu normal mi diye sordum. Gerçekten çok kalablıktı ama herkes bir şey yapıyordu. Yani onlar doğru yerdeydi de ben pek eğreti duruyordum o sedyede. Sonra orada olduğumu biri farketmiş olacak ki kolumdan bir iğne yaptı. Aman allahım! Böyle bir yanma, böyle bir acı yok. Kolumu kaldıramıyordum, sanki kolumu kesiyorlardı. Sedyeden doğruldum kolumu tuttum ve yanıyor, çok acıyor derken gitmişim. Uyandığımda kolum hala sızlıyordu. Bekleme odasında birkaç kişiyle yan yana yatırılmış, uyanmamız için bekletiliyorduk ama gelen giden ya da etrafta kimse yoktu. Perdelerin arasından yanımda kimler var diye bakıyordum. Biraz sıkılmış olacağım ki “hemşire hanım ben uyandım, gidebiliriz” diye seslendim. Meğer etrafta birileri varmış birkaç kıkırdama sesi ve ardından hemşire yanıma geldi. Gerçekten ayıldığıma ikna olduklarında odaya çıktık. Odaya çıktığımızda bir süre sersem sersem konuşmaya devam edip, biraz da uyudum. (O sersem konuşmalarımı annem gizlice çekmiş. daha sonra izlediğimizde hepimiz pek güldük) Doktorum odaya gelip, her şeyin normal gittiğini, polip’i aldığını, geceyi evde geçirebileceğimi söyedi. Doktorun ziyaretinden sonra  evimize döndük.

Ameliyattan sonraki ilk kontrolde daha doktorum bir şey söylemeden ekranda polip’in olmadığını görüp ilk tepkim “aa gitmiş” oldu. Bebeğime kavuşmak için bir adımı daha geçmiştim. Artık polip’im de olmadığına göre bana gelmesi için önümüzde bir engel yoktu.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir